از مهمترین چالش ها برای تازه واردان و حتی افراد مقیم، زبان انگلیسی است. هر چه آموزش زبان از سنین کهتر آغاز شود، اثر آن عمیق تر خواهد بود.

این مانع به خصوص برای دهه شصتی ها و مهندسین مطرح است؛ زیرا در اواخر دهه شصت درس زبان انگلیسی مدارس برای مدتی تعطیل شد و بعدا به دوم راهنمایی به تعویق افتاد و در دبیرستان ها هم چندان وقعی به آن گذاشته نشد. برای بیشترمان، یادگیری زبان انگلیسی به دوران میانسالی و برای گرفتن آیلتس به تعویق افتاد. یعنی اولا با زبان مانند یک علم برخورد کردیم و نه یک مهارت و ثانیا بسیاری از لغات را از متون دانشگاهی آموختیم که چندان در محاوره بکار نمی آیند.

بعد از مدتی به این نتیجه می رسیم که برای گفتگوی عادی، دقیقا چه کلماتی و در چه ساختار جمله ای باید بکار روند تا معمولی به نظر برسند.

تکلم انگلیسی در ذهن ما به صورت تفکر به زبان فارسی، ترجمه آن به انگلیسی و سپس ادای هر کلمه مطابق قواعد آوانگاری است؛ در حالی که برای تکلم فارسی، از قسمت ناخودآگاه مغز خود استفاده می کنیم.

بنابراین راه چاره آن است که زبان انگلیسی را به همین قسمت ناخودآگاه منتقل کنیم. این عمل توسط گوش دادن مداوم به رادیو، تلویزیون و کلیپ های انگلیسی، داشتن دوست انگلیسی و صحبت مداوم با او مقدور می شود. پادکست های بی بی سی برای این مورد تجویز شده اند.